عند نزول الشّبهات و يحبّ السّماحة و لو على تمرات و يحبّ الشّجاعة و لو على قتل حيّة . معارف بهاء ولد ، جزو چهارم طبع طهران 1338 ، ص 305 - 304 . ( 262 ) ص 28 ، س 3 ، اگر در ميان كسى گنجيدى الخ : ناظر است بحديث ذيل : لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل . احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 39 . ( 263 ) ص 70 ، س 14 ، شريف پاىسوخته : بىشك اين همان كس است كه مولانا يك رباعى از وى در فيه ما فيه نقل كرده است ( فيه ما فيه ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 91 ، 301 ) و از اينجا معلوم مىشود كه يكى از مشاهير صوفيّه بوده است در قرن هفتم هجرى . ( 264 ) ص 85 ، س 3 ، عجمىتر : غافل‌تر ، بىخبرتر . جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران 1338 ، ص 228 . ( 265 ) ص 92 ، س 4 ، نبرّد عشق را جز عشق ديگر : از ويس و رامين فخر الدّين گرگانى است و تمام بيت چنين است : نبرّد عشق را جز عشق ديگر * چرا يارى نگيرى زان نكوتر ويس و رامين ، طبع طهران 1314 ، ص 358 ( 266 ) ص 93 ، س 1 ، هر چيزى را محتاجست : ظاهرا « محتاج » در اين مورد مصدر ميمى است بمعنى احتياج و يا آنكه مصنف « را » را كه علامت مفعول